‘Gelukkig heb je nog geen klachten’ zegt mijn masseur die met haar holistische handen precies de pijnpunten in mijn lichaam weet te vinden. En ik voel meteen: the body keeps the score… maar welke verdrieten zitten daar en wat willen ze nu weer van me?

 

Ik kom al langer bij deze gouden vrouw, ook om onze ‘collegiale’ nagesprekken. Niet dat ze biografisch coach is, maar haar vragen brengen me vaak nieuwe inzichten in mijn levensloop. En daarvan vinden we allebei: hoe concreter hoe beter. Bovendien delen we die o zo heilzame holistische aanpak. Ook ik handel holistisch in mijn biografische werk, ook ik ben – via energetische en mentale tussenlagen – op lichaam én geest gericht. Omdat die wonderlijke wereld van ons gelaagde bewustzijn zich niet zomaar zonder hand(el)en aan ons opent.

 

Zo’n onderhoudsmassage en die latente klachten, ik mijmer er nog wat over na. En vraag me af: wat als we ons biografisch bewustzijn ook zo onderhielden? Als we met een zekere regelmaat onze eigen levensloop tegen het licht hielden? Terugkerend een traject bij een deskundige deden? Ik prijs me gelukkig dat ik zelf meerdere onderhoudsplekken en waterplaatsen ken. Dat ik voor een refresh met collega’s op het Instituut voor Biografiek aan de slag kan. Of bij de Beroepsorganisatie voor Biografisch Coachen. En ik weet ook: helemaal klachtenvrij zal ik nooit worden. Maar Pasen en Pinksteren vallen voorlopig ook niet op één dag. Voor mij zit de essentie erin dat bewustwording vaak verloopt via die buiten-beeld-gebleven blokkades. Hoe kom je er anders achter wat je te doen staat?

Foto: Dragisa Braunovic